Elli yaşlarındaki beyaz yakalı bir adam, yirmili yaşlarındaki bir kadınla birkaç saat geçirir. Yaşları ve hayatlarının bulundukları dönem birbirinden farklı olsa da, bu süre boyunca paylaştıkları şey yalnızlıklarına verilen kısa bir aradır. Birlikte geçirdikleri saatlerde ikisi de kendi sınırlarını korur; birbirlerine eşlik etmek için bu sınırların dışına çıkmaları gerekmez. Aralarındaki yakınlık, herhangi birinin kendisini rahatsız hissetmesine yol açmadan kurulur. Bu beraberliğin sıcaklığına melankoli de eşlik eder, ancak yan yana oldukları zaman boyunca birbirlerine yalnızlıklarını unuttururlar. Paylaştıkları bu kısa zamanın merkezinde, iki insanın birbirini zorlamadan, kendi sınırlarından vazgeçmeden ve rahatsızlık duymadan bir arada olabilmesi vardır.
