Joachim Meyerhoff’un kendi anılarından beslenen bu film, çocukluk ve ergenlik yıllarını oldukça sıra dışı bir ortamda geçiren birinin hafızasına bakıyor. Babası, çocuk ve gençlik psikiyatrisi bölümünün yöneticisidir; aile de kliniğin sınırları içindeki lojmanda yaşar. Bu yüzden hastanenin koridorları, bahçesi ve oradaki insanlarla kurulan mesafeli ama meraklı temaslar onun gündelik hayatının doğal bir parçası olur. Dışarıdan bakınca tuhaf görünen bu dünya, onun için hem ev hem de büyümeyi anlamaya çalıştığı bir alandır. Film, büyük olayların peşine takılmak yerine akılda kalan küçük ayrıntılara yaslanıyor. Aile içindeki gerilimler, babayla ilişki ve gençliğin sakarlıkları sakin, yer yer buruk bir dille anlatılıyor.
