Issız bir adada, birbirinden kopmuş bir anne ile oğlu aynı çatı altında kalmak zorunda kalır. Aralarındaki sorunlar büyük kavgalardan çok, yıllarca söylenmeyen sözlerden ve yanlış anlaşılmış küçük anlardan beslenmiştir. Ada, kalabalıktan uzak yapısıyla ikisini de kaçtıkları şeylerle baş başa bırakır. Günlük işler, uzun suskunluklar ve ara sıra patlayan kırgınlıklar arasında, geçmişte neyin eksik kaldığı yavaş yavaş anlaşılır. Film, anne oğul ilişkisindeki mesafeyi abartıya kaçmadan, sakin ve yer yer sert bir dille anlatıyor. Büyük olaylardan ziyade bakışlara, duraksamalara ve konuşulamayan meselelere yaslanan bir hikâye var. Bu yüzden anlatılan şey basit görünse bile, karakterlerin birbirine yaklaşma çabası gerçekçi bir ağırlık taşıyor.
