

Mazlum, Esenler çevresinde yaşayan ve müzik bilgisi sınırlı olmasına rağmen pavyonlarda şarkı söyleyen bir adamdır. Her gece çalıştığı mekâna, 90’larda hazırlattığı afişini koltuğunun altında taşıyarak gelir. Elinde kalan son afiş olduğu için ona büyük özen gösterir ve kulübün panosuna bizzat kendisi asar. Sahneye çıkmadan önce kuliste durur, ardından kendi anonsunu yine kendisi yapar. Dışarıdan bakıldığında kurnaz, çapkın ve çabuk parlayan biri gibi görünür. Ancak bu tavrın altında, çevresine pek belli etmediği naif bir kişilik taşır. Mazlum, her gece aynı afişiyle sahneye hazırlanırken hem işini sürdürmeye hem de kendine kurduğu bu küçük düzeni korumaya çalışır.