Villa Guelfi’de tek başına yaşayan Adriano, yıllardır insan sesinden bile kaçan, kendi içine kapanmış bir adamdır. Büyük evin duvarları onun kalesi gibidir; düzeni bozulmasın ister. Ancak bir gün villaya gençlerden oluşan bir topluluk yerleşince bu sessizlik çatırdamaya başlar. Adriano ilk anda onları kapı dışarı etmeye çalışır, hatta sertliğiyle herkesi yıldırabileceğini sanır. Yine de gençlerin enerjisi, evin içine sızan gündelik hayat ve küçük paylaşımlar, aralarında beklenmedik bir yakınlık yaratır.
