Jorge de Sena, ülkesini terk etmek zorunda kalınca önce Brezilya’ya, ardından Amerika Birleşik Devletleri’ne yerleşir. Portekiz’e bir daha dönmez; sürgünde geçirdiği yirmi yıl boyunca Sophia de Mello Breyner Andresen ile mektuplaşmayı sürdürür. İki şair, birbirlerinden uzakta geçen yılları birkaç saatlik sohbetle olsun doldurmak ister. Yüz yüze konuşmanın yerini alan bu mektuplarda özlemlerini, düşüncelerini ve birbirlerine duydukları yakınlığı paylaşırlar. Mektuplardan seçilen bölümler ve dizeler aracılığıyla aralarında bir diyalog kurulur. Her konuda aynı fikirde değillerdir; yazışmalarında görüş ayrılıkları da kendine yer bulur. Ancak bu satırlarda asıl öne çıkan, aralarındaki derin dostluk ve onu korumak için gösterdikleri çabadır. Birbirleriyle bağlarını son nefeslerine kadar sürdürmeye çalışırlar.
