Erkek kardeşler, babalar ve oğullar arasında kurulan o görünmez ama güçlü bağlar bu hikâyenin tam merkezinde duruyor. Film, aynı evin içinde büyümüş iki kardeşin yıllar geçtikçe nasıl farklı yönlere savrulduğunu gösterirken, aralarında kalan eski kırgınlıkları da yavaş yavaş açığa çıkarıyor. Bir yanda otoriter bir baba figürü, diğer yanda ondan kaçmaya çalışırken aslında ona benzediğini fark eden bir oğul var. Nesilden nesile aktarılan suskunluk, gurur ve beklentiler, her karakterin omzunda ayrı bir yük gibi duruyor. Anlatı, büyük olaylardan çok küçük anlarla etkiliyor; bir bakış, yarım kalan bir cümle, geç kalınmış bir özür. Samimi tonunu korurken dramatik gerilimi de diri tutuyor.
