Kırk yaşındaki Bertrand, son iki yıldır depresyonla uğraşıyor ve günlük yaşamını sürdürmekte bile güçlük çekiyor. Her gün, gün boyunca aldığı ilaçlar bu durumu geride bırakmasına yetmiyor. Karısı ona destek olup cesaret vermeye çalışsa da Bertrand hayatında kendisi için anlam taşıyan bir şey bulamıyor. Bu haldeyken, kendisine iyi gelecek uğraşla hiç beklemediği bir yerde, yüzme havuzunda karşılaşıyor. Burada üyelerinin tamamı erkeklerden oluşan bir senkronize yüzme takımına katılıyor. Suda takım arkadaşlarıyla uyum içinde hareket etmeye dayanan bu spor, Bertrand için yalnızca havuzda vakit geçirmekten ibaret kalmıyor. Ekibin bir parçası olmak, uzun süredir eksikliğini duyduğu amaç duygusunu ona yeniden kazandırıyor.
