Doğada sakin bir yürüyüş yapmak isteyen genç bir çift, farkında olmadan Dolly’nin kutsal saydığı bölgeye girer. Bu sınırı geçmeleri, onlar için basit bir yanlış adımdan çok daha fazlası olur. Maskesinin ardında ne yapacağı kestirilemeyen, dengesiz bir figür olan Dolly, çifti hedef alır ve özellikle genç kadına takıntılı biçimde yönelir. Kadını yakaladıktan sonra onu kendi bebeği gibi davranmaya zorlar; kaçış ihtimali giderek azalırken durum daha da tekinsiz bir hâl kazanır. Film, ormanın sessizliğini ve Dolly’nin bozuk zihnini kullanarak küçük ölçekli ama rahatsız edici bir gerilim kuruyor. Hikâyenin gücü, tehlikenin ne kadar ani ve kişisel hale gelmesinde yatıyor.
